ELKE WISS
  • Boeken
  • Media
  • Spreker
  • Agenda
  • Over
  • Contact
  • Boeken
  • Media
  • Spreker
  • Agenda
  • Over
  • Contact

Extra voorbeeld van Nora

​Het stappenplan in de praktijk - een voorbeeld
Nora merkt dat ze steeds gefrustreerd raakt in vergaderingen, vooral als collega’s in haar beleving ‘dominant’ aanwezig zijn. Ze besluit dit te onderzoeken.
1. Denkmateriaal genereren Ze schrijft eerst op wat er door haar hoofd gaat tijdens zo'n vergadering:
  • "Waarom zegt niemand iets als Mark weer zo dominant het gesprek overneemt?"
  • "Ik zou wel willen reageren, maar dan ben ik weer die kritische..."
  • "We komen nooit aan de echt belangrijke punten toe"
  • "Als ik mijn mond houd, voel ik me achteraf boos op mezelf"
  • "Anderen lijken er geen last van te hebben"
2. Waar gaat het je nu echt om?
Ze vraagt zich af: "Wat wil ik hier eigenlijk onderzoeken?"
Na wat doordenken komt ze tot: "Waarom raak ik zo geïrriteerd door het gedrag van anderen terwijl zij er geen last van lijken te hebben?"
3. Concrete denkopdracht
Ze formuleert wat ze wil gaan doen:
  1. Opschrijven wat ik precies onder 'dominant gedrag' versta
  2. Mijn aannames over wat anderen denken onderzoeken
  3. Mijn eigen reactiepatroon in kaart brengen
4. Denkmateriaal beoordelen Ze pakt verschillende gereedschappen:
Begripsonderzoek:
  • Wat versta ik onder 'dominant'?
  • Wanneer is iets 'te' dominant?
  • Wat is een 'goede' vergadering?
Vooronderstellingen: Ze ontdekt dat ze aanneemt dat:
  • Anderen zich ook storen aan Mark
  • Mensen haar kritisch zullen vinden als ze iets zegt
  • Een goede vergadering een gelijke spreektijdverdeling heeft
Argumentatie: Ze onderzoekt haar redenering "Als ik kritiek geef, zullen mensen me lastpak vinden" en ontdekt dat dit niet per se een oorzaak-gevolg-relatie is, maar simpelweg haar angst.
5. Inzichten oogsten
Nora ontdekt verschillende dingen:
  • Haar definitie van 'dominant' blijkt vooral te gaan over 'niet luisteren'
  • Ze projecteert haar eigen irritatie op anderen
  • Er zit een patroon in haar reactie: zwijgen → frustratie → zelfverwijt
  • Haar grootste ergernis is niet het dominante gedrag, maar haar eigen passiviteit
6. Wat leert ze over haar denken?
  • Ze heeft de neiging situaties lang te laten dooretteren voor ze ze onderzoekt
  • Begripsonderzoek hielp haar het meest
  • Ze vermeed eerst te kijken naar haar eigen rol
  • Ze ontdekt dat 'niet gehoord worden' een thema is dat vaker terugkomt
7. Van inzicht naar actie Nora besluit drie concrete acties:
  • Ze plant een gesprek met haar leidinggevende over het invoeren van een 'rondje' aan het begin van elk overleg, zodat iedereen gehoord wordt
  • Ze oefent met een bevriende collega hoe ze assertief kan zijn zonder agressief over te komen
  • Ze spreekt met zichzelf af dat ze minimaal één keer per vergadering haar stem laat horen, ook al is het maar kort
Dit voorbeeld laat zien hoe je van een vage frustratie via systematisch onderzoek tot bruikbare inzichten komt. Nora kan nu bewuster kiezen hoe ze met vergaderingen omgaat, omdat ze beter begrijpt wat er precies speelt - bij de situatie én bij haarzelf.
 

Contact